fbpx

Autoimmunologiczne zapalenia wątroby

Autoimmunologiczne zapalenia wątroby to grupa chorób związanych z procesami autoagresji. Organizm atakuje własne komórki miąższu wątroby, uszkadzając go i prowadząc po wielu latach do włóknienia, marskości i pierwotnych nowotworów wątroby. Najczęściej choroba ma przebieg powolny z niespecyficznymi objawami ogólnymi (zmęczenie, senność) i objawami ze strony przewodu pokarmowego (zaburzenia łaknienia, ucisk w prawym podżebrzu, wzdęcia, świąd skóry). W miarę postępu niszczenia tkanki wątroby pojawiają się objawy niewydolności tego narządu (marskość).

Autoimmunologiczne zapalenia wątroby - oferta badań

E5
150zł

HepAK – Immunoblot

HepAK – Immunoblot

Panel przeciwciał w autoimmunologicznych zapaleniach wątroby (HepAK) – badanie wykonywane techniką immunoblot (Western Blot), które identyfikuje najważniejsze autoprzeciwciała występujące w autoimmunologicznych zapaleniach wątroby i dróg żółciowych (AMA/M2, LKM, LC-1, SLA, F-aktyna, gp210 i SP100). Wykonanie panelu zalecane jest w diagnostyce chorób wątroby, przebiegających np. z niewyjaśnionym przyczynowo wzrostem aktywności transaminaz (ALT, AST). Szacuje się, że ok. 15% pacjentów z takimi objawami może cierpieć na autoimmunologiczne zapalenia wątroby.

Autoimmunologiczne zapalenia wątroby – opis choroby

Autoimmunologiczne zapalenia wątroby to grupa chorób z autoimmunizacji (związanych z procesami autoagresji, w których organizm atakuje własne komórki) dotyczących przede wszystkim wątroby. Obejmują one miąższ wątroby (komórki wątroby nazywane hepatocytami), uszkadzając go i prowadząc po wielu latach do włóknienia, marskości i pierwotnych nowotworów wątroby. Rozwiń tekst

Zwiń tekst

Przyczyna autoimmunologicznych zapaleń wątroby nie jest znana. Prawdopodobnie w ich powstawaniu mogą uczestniczyć czynniki genetyczne, zaburzenia układu odpornościowego i czynniki zakaźne (wirusy).

Choroby te często współistnieją z innymi chorobami z autoagresji takimi, jak układowe choroby tkanki łącznej, czyli tzw. kolagenozy lub też choroby tarczycy.

Najczęściej występujące choroby autoimmunologiczne obejmujące wątrobę i drogi żółciowe to:

  • autoimmunologiczne zapalenia wątroby typu I, II lub III - związane z obecnością przeciwciał przeciw mięśniówce gładkiej (ASMA), F-aktynie, SP100, LKM, LC-1, SLA/LP, PML i Ro-52,
  • pierwotna żółciowa marskość wątroby (PBC) - związana z obecnością przeciwciał przeciwmitochondrialnych AMA M2, przeciwciał typu „nuclear dots” oraz przeciwciał przeciw błonie jądrowej - anty-GP210,
  • pierwotne stwardniające zapalenie dróg żółciowych (PSC) - związane z obecnością przeciwciał przeciw cytoplazmie granulocytów obojętnochłonnych (ANCA).
Zwiń tekst

Autoimmunologiczne zapalenia wątroby – objawy i leczenie

Autoimmunologiczne zapalenia wątroby i dróg żółciowych – objawy

Przebieg autoimmunologicznego zapalenia wątroby i dróg żółciowych zazwyczaj ma charakter podstępny i przewlekły. Zdarzają się jednak też przypadki o szybszym, gwałtownym przebiegu, które szybko prowadzą do rozwoju niewydolności wątroby. Rozwiń tekst

Zwiń tekst

Najczęściej obserwuje się jednak przebiegi powolne, charakteryzujące się występowaniem (często okresowym) niespecyficznych objawów ogólnych (zmęczenie, senność) i objawów ze strony przewodu pokarmowego (zaburzenia łaknienia, ucisk w prawym podżebrzu, wzdęcia, świąd skóry). Może wystąpić trądzik i zaburzenia hormonalne (np. zaburzenia miesiączkowania).

W miarę postępu niszczenia tkanki wątroby pojawiają się objawy niewydolności tego narządu (marskości) – np. zaburzenia zachowania związane z rozwojem encefalopatii wątrobowej.

Autoimmunologiczne zapalenia wątroby i dróg żółciowych – leczenie

Leczenie autoimmunologicznych zapaleń wątroby polega na stosowaniu leków immunosupresyjnych (osłabiających nadmiernie nasilone reakcje immunologiczne). W skrajnych przypadkach wymagane jest przeszczepienie wątroby.

Zwiń tekst

Autoimmunologiczne zapalenia wątroby - diagnostyka

Z powodu niespecyficznych objawów klinicznych w autoimmunologicznym zapaleniu wątroby, podstawowe znaczenie mają badania laboratoryjne i obrazowe (USG). Laboratoryjnie występować mogą nieprawidłowe wyniki prób wątrobowych (wzrost aktywności ALT, AST i/lub GGT oraz stężenia bilirubiny i kwasów żółciowych), co często skłania lekarza do zlecenia dalszych badań. Rozwiń tekst

Zwiń tekst
Podstawowe znaczenie rozpoznawcze mają badania zmierzające do wykrycia obecności specyficznych autoprzeciwciał w surowicy pacjenta. Obecnie najczęściej wykonywane są panele autoprzeciwciał, które w jednym badaniu pozwalają na ocenę ewentualnej obecności autoprzeciwciał skierowanych przeciw takim antygenom jak AMA M2, M2-3E (BPO), Sp100, PML, gp210, LKM-1, LC-1, SLA/LP i Ro-52. Dodatkowe znaczenie, potwierdzające rozpoznanie i oceniające rozległość zmian narządowych, ma biopsja wątroby.

Zwiń tekst

Autoimmunologiczne zapalenia wątroby - oferta badań

E5
150zł

HepAK – Immunoblot

HepAK – Immunoblot

Panel przeciwciał w autoimmunologicznych zapaleniach wątroby (HepAK) – badanie wykonywane techniką immunoblot (Western Blot), które identyfikuje najważniejsze autoprzeciwciała występujące w autoimmunologicznych zapaleniach wątroby i dróg żółciowych (AMA/M2, LKM, LC-1, SLA, F-aktyna, gp210 i SP100). Wykonanie panelu zalecane jest w diagnostyce chorób wątroby, przebiegających np. z niewyjaśnionym przyczynowo wzrostem aktywności transaminaz (ALT, AST). Szacuje się, że ok. 15% pacjentów z takimi objawami może cierpieć na autoimmunologiczne zapalenia wątroby.