fbpx

Cytomegalia i zakażenia CMV

Wirus cytomegalii jest główną wirusową przyczyną wad wrodzonych noworodków (m.in. małogłowie, zwapnienia wewnątrzczaszkowe). Częstymi następstwami zakażenia wrodzonego CMV są jednostronna lub obustronna utrata słuchu i opóźnienie psychiczne.

U dorosłych możliwe jest wystąpienie zespołu mononukleozowego (choroby wirusowej o ostrym przebiegu) lub częściej pojawienie się łagodnych objawów takich, jak zapalenie gardła i powiększenie węzłów chłonnych z obecnością nietypowych limfocytów.

Cytomegalia i zakażenia CMV - oferta badań

C.4
6460zł 5200zł

Panel kompleksowy w boreliozie i koinfekcjach

Panel kompleksowy w boreliozie i koinfekcjach umożliwia ew. wykluczenie chorób o podobnych objawach. U chorych na boreliozę i koinfekcje często występują również choroby pasożytnicze, grzybicze i autoimmunologiczne. Objawy boreliozy mogą być podobne do objawów chorób takich, jak m.in. bartonellozy, chlamydiozy, mykoplazmozy, choroby z autoagresji i wiele innych. Na przebieg boreliozy wpływają również takie inne koinfekcje, jak zakażenie wirusem EBV czy zakażenie grzybem Candida albicans. Potwierdzenie tych infekcji lub ich wykluczenie jest podstawą zastosowania odpowiedniego leczenia.

Dowiedz się więcej

Panel kompleksowy w boreliozie i koinfekcjach

Panel kompleksowy w boreliozie i koinfekcjach umożliwia ew. wykluczenie chorób o podobnych objawach. U chorych na boreliozę i koinfekcje często występują również choroby pasożytnicze, grzybicze i autoimmunologiczne. Objawy boreliozy mogą być podobne do objawów chorób takich, jak m.in. bartonellozy, chlamydiozy, mykoplazmozy, choroby z autoagresji i wiele innych. Na przebieg boreliozy wpływają również takie inne koinfekcje, jak zakażenie wirusem EBV czy zakażenie grzybem Candida albicans. Potwierdzenie tych infekcji lub ich wykluczenie jest podstawą zastosowania odpowiedniego leczenia.

Dowiedz się więcej
A10
450zł

EliSpot CMV

EliSpot CMV

Diagnostyka aktywności zakażenia wirusem cytomegalii. Ocenia odpowiedź komórkową (antygenowo swoiste limfocyty T) w cytomegalii.

Dowiedz się więcej
H8
50zł

CMV IgG – ELISA

CMV IgG – ELISA

Diagnostyka serologiczna zakażenia wirusem cytomegalii (CMV).

H10
80zł

Awidność CMV IgG – ELISA

Awidność CMV IgG – ELISA

Diagnostyka serologiczna zakażenia wirusem cytomegalii (CMV). Ocena awidności przeciwciał klasy IgG pozwala na dodatkowe różnicowanie wczesnych etapów zakażenia CMV od przebytego zakażenia tym wirusem.

H9
50zł

CMV IgM – ELISA

CMV IgM – ELISA

Diagnostyka serologiczna zakażenia wirusem cytomegalii (CMV).

Cytomegalia i zakażenia CMV – opis choroby

Wirus cytomegalii (CMV) jest rozpowszechnionym ludzkim patogenem, obecnym u 0,5-2,5% noworodków i u około 40% kobiet przyjmowanych do szpitala z powodu zakażeń przenoszonych drogą płciową. Wirus cytomegalii jest główną wirusową przyczyną wad wrodzonych noworodków. Rozwiń tekst

Zwiń tekst
Mimo, że większość zakażeń CMV u dzieci i dorosłych ma łagodny lub wręcz bezobjawowy przebieg zakażeń, wirus cytomegalii jest bardzo groźnym patogenem dla pacjentów charakteryzujących się obniżoną odpornością. Zakażenie CMV częściej występuje w grupie ludzi o niższym statusie ekonomicznym oraz u mieszkańców krajów rozwijających się. Do zakażenia wirusem CMV dochodzi na drodze kropelkowej lub na drodze kontaktu bezpośredniego. Możliwe są również zakażenia poprzez transfuzje i poprzez przeszczepiane narządy. Zakażenie CMV jest także chorobą przenoszoną drogą płciową. Stężenie CMV w spermie jest wyższe niż w jakimkolwiek innym płynie ustrojowym.

Wirus cytomegalii (CMV) rzadko wywołuje objawy kliniczne u osób immunokompetentnych. Może natomiast stanowić przyczynę ciężkich zakażeń u osób chorych z zaburzeniami odporności lub poddanych immunosupresji, np. chorych z AIDS lub noworodków. Płody są zakażane poprzez krew matki (zakażenie pierwotne) lub z szyjki macicy, w przypadku nawrotu zakażenia u ciężarnej. Dzięki odpowiedzi immunologicznej matki, która posiada przeciwciała przeciw wirusowi CMW, objawy zakażenia wrodzonego (pierwotnego) u niemowląt mają lekki przebieg lub nie występują. Najlepszym dowodem wrodzonego zakażenia wirusem CMV jest izolacja wirusa z moczu noworodka podczas pierwszego tygodnia życia. U kobiet reaktywacji zakażenia sprzyjają ciąża i poród. Około połowa noworodków urodzonych przez kobiety z zakażoną szyjką macicy nabywa zakażenie CMV. Noworodki mogą również zakażać się mlekiem i siarą matki. Zakażenie okołoporodowe u zdrowych, donoszonych noworodków nie wywołuje objawowej choroby. Chorują również dzieci, którym przetoczono krew zakażoną CMV.

Do najczęstszych powikłań cytomegalii (wirusa CMV) należy zapalenie płuc i wątroby. Wraz z wiekiem znacząco zwiększa się liczba osób zakażonych wirusem cytomegalii. Przykładowo w USA tylko 10-15% dzieci przebyło zakażenie wirusem CMV, jednak wraz ze wzrostem wieku liczba ta wzrasta i przed 40 rokiem życia wynosi do 50-85% dorosłych.

Zwiń tekst

Cytomegalia i zakażenia CMV – objawy i leczenie

Cytomegalia i zakażenia CMV - objawy

CMV (cytomegalowirus) jest najczęstszą przyczyną wirusowych wad wrodzonych występujących u noworodków. Część noworodków zostaje zakażona wirusem CMV jeszcze przed urodzeniem. Znacząca liczba noworodków zostaje również zakażona w pierwszych miesiącach życia. Rozwiń tekst

Zwiń tekst
Około 10% zakażonych noworodków wykazuje objawy kliniczne choroby, które obejmują m.in. niską masę urodzeniową, spadek liczby płytek krwi (trombocytopenię), małogłowie, zwapnienia wewnątrzczaszkowe, żółtaczkę, powiększenie wątroby i śledziony (hepatosplenomegalię) i wysypkę (choroba wtrętów cytomegalii). Częstymi następstwami zakażenia wrodzonego są jednostronna lub obustronna utrata słuchu i opóźnienie psychiczne. Największe ryzyko wad wrodzonych dotyczy noworodków urodzonych przez matki, które w czasie ciąży przeszły zakażenie pierwotne.

Mimo, że większość zakażeń u ludzi dorosłych w młodym wieku ma charakter bezobjawowy, możliwe jest wystąpienie zespołu mononukleozowego (choroby wirusowej o ostrym przebiegu) z ujemnymi tzw. przeciwciałami heterofilnymi występującymi w ostrym zakażeniu EBV (mononukleozie). Objawy CMV są identyczne z tymi wywoływanymi przez wirus EBV, jednak zapalenie gardła i limfadenopatia mają lżejszy przebieg. Podejrzenie zakażenia wirusem CMV należy rozważyć u pacjentów z objawami mononukleozy, u których nie występują przeciwciała heterofilne lub u chorych z objawami zapalenia wątroby, u których badania w kierunku zapalenia wątroby typu A, B oraz C dały wynik ujemny.

Przenoszenie wirusa drogą krwi skutkuje zwykle zakażeniem bezobjawowym. Jeżeli objawy kliniczne są obecne, zazwyczaj przypominają objawy mononukleozy. Najczęściej 3-5 tygodni po przetoczeniu krwi pojawiają się gorączka, powiększenie śledziony (splenomegalia) i powiększenie węzłów chłonnych (limfadenopatia) z obecnością atypowych limfocytów. W części przypadków zakażeniu towarzyszą zapalenie płuc i łagodne zapalenie wątroby. Źródłem zakażenia mogą być również przeszczepy narządów (nerek, szpiku kostnego), objawy kliniczne występują u biorców poddanych leczeniu immunosupresyjnemu. U chorych z zaburzeniami odporności, wirus CMV jest przyczyną objawowych zakażeń pierwotnych lub nawrotowych. U chorych z zaburzeniami odporności często w przebiegu cytomegalii rozwija się zakażenie płuc (zapalenie płuc), które nieleczone może zakończyć się zgonem. Dodatkowo u chorych z nasilonymi zaburzeniami odporności (około 10-15% pacjentów z AIDS częstym powikłaniem zakażenia CMV jest zapalenie siatkówki). CMV wywołuje też śródmiąższowe zapalenie płuc i zapalenie mózgu, które jest trudne do odróżnienia od chorób wywołanych przez inne drobnoustroje. Niewielki odsetek chorych z zaburzeniami odporności cierpi z powodu zakażenia przewodu pokarmowego. U części pacjentów rozwija się zapalenie okrężnicy. Chorzy z zapaleniem okrężnicy mają biegunkę, tracą masę ciała, występują u nich zaburzenia apetytu i gorączka. Może pojawić się również zapalenie przełyku, którego przebieg zbliżony jest do zakażenia o etiologii Candida. Zakażenie CMV jest przyczyną niepowodzeń wielu przeszczepów nerek. Jest to efektem replikacji wirusa w przeszczepionej nerce na sutek reaktywacji lub infekcji u biorcy.

Cytomegalia (zakażenia CMV) – leczenie

Większość, łagodnie przebiegających zakażeń, szczególnie u osób immunokompetentnych (z prawidłowo działającym układem odpornościowym), nie wymaga leczenia i ma przebieg samoograniczający się. W przypadku zakażeń CMV u osób będących w immunosupresji (np. biorców przeszczepów lub zakażonych wirusem HIV) konieczne jest stosowanie leków przeciwwirusowych działających na wirusa CMW, np. gancyklowiru lub wlagancyklowiru. Leczenia wymagają jedynie osoby w okresie pierwotnego zakażenia CMV lub w stadium reaktywacji zakażenia. Zakażenia latentne u osób immunokompetentnych nie wymagają leczenia przeciwwirusowego.

Zwiń tekst

Cytomegalia i zakażenia CMV - diagnostyka

Dowodem zakażenia CMV jest występowanie powiększonych komórek cytomegalicznych w organizmie, w których jądrze pojawia się tzw. „oko sowie” – gęste skupisko komórek, zwane ciałem wtrętowym. Komórki te wykrywane są w dowolnej tkance oraz w moczu i prawdopodobnie wywodzą się z komórek nabłonka. Ciała wtrętowe są widoczne w badaniu po wybarwieniu pobranego od pacjenta materiału. Rozwiń tekst

Zwiń tekst

Szybką i czułą metodą diagnostyczną jest wykrywanie antygenu wirusowego metodą immunofluorescencyjną (DIF) lub immunoenzymatyczną (ELISA). W diagnostyce cytomegalii wykonywane są również badania PCR z materiału pozyskanego drogą biopsji, z krwi, popłuczyn oskrzelowych lub moczu.

Wirus CMV powinien być hodowany przez co najmniej 4-6 tygodni, ponieważ przy niskich mianach wirusów charakterystyczny efekt cytopatyczny, polegający na zmianach w strukturze komórek spowodowanych przez infekującego wirusa, rozwija się powoli. Izolacja wirusa jest szczególnie skuteczna u pacjentów z upośledzeniem odporności, którzy osiągają wysokie stężenie wirusów w wydzielinach. Wyniki pacjenta uzyskuje się najszybciej przez wirowanie próbki materiału pacjenta z hodowlą komórek na szkiełku, która sprzyja skróceniu czasu hodowli. Po 1-2 dniach inkubacji, próbki są badane metodą immunofluorescencji pośredniej na obecność jednego lub wielu wczesnych antygenów wirusowych.

Serokonwersja (czyli pojawienie się przeciwciał) często jest doskonałym markerem pierwotnego zakażenia CMV i dzięki temu stanowi wiarygodny wskaźnik zakażenia pierwotnego. Dotyczy to szczególnie okresu, kiedy we krwi pojawiają się swoiste przeciwciała IgG. Pojawienie się przeciwciał klasy IgM wyprzedza o kilka dni pojawienie się przeciwciał IgG i również może służyć wykrywaniu ostrego zakażenia. Przeciwciała IgG, które powstają początkowo, charakteryzują się niską awidnością (siłą wiązania się przeciwciał do antygenu). Jej dojrzewanie świadczy o zaawansowaniu zakażenia, w  miarę trwania zakażenia, powstające przeciwciała dopasowują się lepiej do antygenu i mocniej się do niego wiążą, co oznacza wzrost awidności. Przeciwciała IgM mogą utrzymywać się kilka tygodni, a czasem dłużej. Natomiast przeciwciała IgG nabyte podczas pierwotnego zakażenia, utrzymują się do końca życia.

Zwiń tekst

Cytomegalia i zakażenia CMV - oferta badań

C.4
6460zł 5200zł

Panel kompleksowy w boreliozie i koinfekcjach

Panel kompleksowy w boreliozie i koinfekcjach umożliwia ew. wykluczenie chorób o podobnych objawach. U chorych na boreliozę i koinfekcje często występują również choroby pasożytnicze, grzybicze i autoimmunologiczne. Objawy boreliozy mogą być podobne do objawów chorób takich, jak m.in. bartonellozy, chlamydiozy, mykoplazmozy, choroby z autoagresji i wiele innych. Na przebieg boreliozy wpływają również takie inne koinfekcje, jak zakażenie wirusem EBV czy zakażenie grzybem Candida albicans. Potwierdzenie tych infekcji lub ich wykluczenie jest podstawą zastosowania odpowiedniego leczenia.

Dowiedz się więcej

Panel kompleksowy w boreliozie i koinfekcjach

Panel kompleksowy w boreliozie i koinfekcjach umożliwia ew. wykluczenie chorób o podobnych objawach. U chorych na boreliozę i koinfekcje często występują również choroby pasożytnicze, grzybicze i autoimmunologiczne. Objawy boreliozy mogą być podobne do objawów chorób takich, jak m.in. bartonellozy, chlamydiozy, mykoplazmozy, choroby z autoagresji i wiele innych. Na przebieg boreliozy wpływają również takie inne koinfekcje, jak zakażenie wirusem EBV czy zakażenie grzybem Candida albicans. Potwierdzenie tych infekcji lub ich wykluczenie jest podstawą zastosowania odpowiedniego leczenia.

Dowiedz się więcej
A10
450zł

EliSpot CMV

EliSpot CMV

Diagnostyka aktywności zakażenia wirusem cytomegalii. Ocenia odpowiedź komórkową (antygenowo swoiste limfocyty T) w cytomegalii.

Dowiedz się więcej
H8
50zł

CMV IgG – ELISA

CMV IgG – ELISA

Diagnostyka serologiczna zakażenia wirusem cytomegalii (CMV).

H10
80zł

Awidność CMV IgG – ELISA

Awidność CMV IgG – ELISA

Diagnostyka serologiczna zakażenia wirusem cytomegalii (CMV). Ocena awidności przeciwciał klasy IgG pozwala na dodatkowe różnicowanie wczesnych etapów zakażenia CMV od przebytego zakażenia tym wirusem.

H9
50zł

CMV IgM – ELISA

CMV IgM – ELISA

Diagnostyka serologiczna zakażenia wirusem cytomegalii (CMV).